Het Polderhuis dateert uit het begin van de 19e eeuw. Volgens de Rijksmonumentenlijst het enige monument in de Wijdewormer. Oorspronkelijk was het in gebruik en in eigendom van het Waterschap 'De Wijde Wormer' en was de vergaderlokaliteit van het polderbestuur. Kort na de oorlog was het waterschap van plan om het te slopen. Toen het geverfd moest worden, dacht men er aan het gebouw te carbolineren. Met behulp van de Rijksdienst voor Monumentenzorg wist burgemeester De Groot dit te voorkomen.

Het Polderhuis werd in 1979 op de Monumentenlijst geplaatst. Na de samenvoeging van waterschappen was het in eigendom gekomen van het waterschap 'De Waterlanden'. Met deze instantie kreeg het gemeentebestuur te maken toen het plan ontstond de van oudsher aanwezige klokkestoel te voorzien van een luidklok. Op 3 mei 1984 werd deze in gebruik gesteld. De klok kostte f 7500. Zo werd een oude traditie, het luiden bij begrafenissen in ere hersteld.

Iets later was het gebouw hard aan herstel toe, het was totaal verwaarloosd. Binnenshuis was het al niet meer mogelijk de oude toestand te herstellen. En toch was er de wil het pand de status van monument en dijkhuis geven. Het waterschap ging wél accoord, maar wilde niet meebetalen. De gemeente was hiertoe wel bereid, maar wilde het dan in eigendom en kocht het gebouw voor de somma van f. 1,-. De bijbehorende grond bleef aan het waterschap. De Rijksdienst voor Monumentenzorg was bereid bij te dragen.

De opdracht voor het maken van een plan kreeg architect W. Schagen uit Nieuwe Niedorp. De begroting kwam op ƒ 475.000. Het rijk zou hiervan ƒ 332.500 terugbetalen. Desalniettemin bleef het een hele investering, die door de huurpenningen van het grotendeels als woonhuis in gebruik zijnde gebouw niet werd goedgemaakt. Niettemin is de restauratie zeer de moeite waard geweest.

Bron: Oudheidkundige Commissie Jisp door Jan Klopper.

  • polderhuis_jisp.txt
  • Laatst gewijzigd: 2018/06/08 22:21
  • door zaanlander