graaf_lou_de

Assendelft, 26 juli 1926 - Zaandam, 4 augustus 2017

Tekenaar Dik Bruynesteyn vereeuwigde Lou de Graaf als enige ZFC-er.

Lourensius Hendrikus (Lou) de Graaf, afkomstig uit een gezin van vijf jongens, van beroep balensjouwer en sportman pur sang, was voetballer bij KVV, KFC en ZFC, twee maal deelnemer aan de elfstedentocht en wielrenner. De voorhoedespeler kwam zo'n tweehonderd wedstrijden uit voor de voormalige voetbalclub ZFC. De linkerspits van maakte deel uit van het kampioenselftal in het seizoen 1957/1958, dat de titel veroverde van de 2e divisie A. Daarmee promoveerde ZFC naar de 1e divisie betaald voetbal.

Daarnaast speelde hij diverse keren in vertegenwoordigende teams, zoals het Noord-Hollands elftal, het Zwaluwenelftal en het Bondselftal. De linksbuiten werd daar eenmalig in opgesteld toen op 21 november 1954 in Almelo tegen een Oostelijke combinatie werd gespeeld. Samen met Abe Lenstra vormde hij de ZFC-er de linkervleugel. De Graaf stond bekend om zijn keiharde schoten.

In 1955 bezocht De Graaf een aantal besloten trainingen bij profclub Alkmaar, de voorloper van AZ'67. In 1962 plaatste ZFC de spits op de transferlijst waarop De Graaf terugkeerde bij KVV waar hij in lagere elftallen acteerde. Op zij 53e hing hij de kicksen in de wilgen.

Tenor

Op muzikaal gebied verraste hij z'n treurende medespelers nogal eens. „Ik heb vroeger zangles gehad en had een aantal nummertjes in mijn hoofd. Als iedereen in mineur was over een verloren wedstrijd stapte ik tijdens het diner de bühne op om een aria weg te geven.“ Dat zingen is nooit verdwenen. ,,Op vakanties in een hotel wilde ik nog wel eens gaan zingen en dat gebeurde ook op de tennisclub. Dan was het 'Lou, zing eens effe wat' en dan zat de gezelligheid er snel in.”

Elfstedentocht

Als wedstrijdschaatser nam hij deel aan de Elfstedentochten van 1954 en 1956. In zijn eerste optreden finishte hij als 32e, op iets meer dan een uur achter winnaar Jeen van den Berg. In 1956 eindigde hij op de 107e stek als laatste, twee minuten voor het verstrijken van de sluitingstijd.

„Van voorbereiding was destijds geen sprake. Er lag een paar weken ijs en daar moest je het mee doen. Ik kwam uit mijn werk, pakte mijn spullen en zei tegen mijn vrouw 'ik doe mee, ik ga naar Leeuwarden'. Je wist van toeten noch blazen. Alles moest je zelf uitzoeken. En dan het ijs op, rijden voor wat je waard was en vooral niet opgeven.“

  • graaf_lou_de.txt
  • Laatst gewijzigd: 2018/01/22 18:35
  • door zaanlander