samas-groep

(Groot)handelsonderneming en producent van voornamelijk de kantoorinrichting en -uitrusting betreffende artikelen, gevestigd te Maarssen, Utrecht. De Samas-groep kwam voort uit het aanvankelijk te Zaandijk en later te Zaandam gevestigde Aspa bv. Ook Assenburg bv (fabrikant van stalen meubelen, eerdere naam Asmeta) maakt deel uit van deze beursgenoteerde onderneming.

Begin oktober 2000 gaven kantoorinrichters Ahrend en Samas aan te willen fuseren. Daarmee werd de combinatie marktleider in Europa op het vlak van kantoorinrichting. De aandeelhouders van Ahrend reageren positief.

De nieuwe onderneming zou de naam Ahrend-Aspa dragen, een jaaromzet van ruim 1,5 miljard euro genereren en circa 8200 werknemers tellen. De beurswaarde bedroeg op dat moment ruim 400 miljoen euro. Om de fusie te bekostigen werd een eenmalige voorziening van 25 miljoen euro getroffen.

Bestuursvoorzitter J. de Mos van Samas zou de hoogste man worden, terwijl J. Koenders van Ahrend met pensioen ging. Tot voorzitter van de raad van commissarissen werd J. Pennings benoemd, de voormalige bestuursvoorzitter van kopieerfabrikant Océ. ,,Iedereen wordt van deze fusie beter“, stelde Koenders in een toelichting. ,,We hebben er gedurende negen maanden uitermate goed naar gekeken.''

Maar het wat tweeslachtige offensief verpieterde. Aartsrivaal Buhrmann, marktleider in de verkoop van kantoorartikelen in de VS had eveneens soortgelijke Europese ambities en deed een 50 procent hoger tegenbod op Ahrend én Samas. Een groep beleggers met ongeveer de helft van de aandelen van Samas wilde iets anders dan een fusie met Ahrend. En er meldde zich een onverwachte vijfde partij, die zelfs een concreet bod zei te overwegen: Stonehaven, een gelegenheidscombinatie van twee grote beleggers in Ahrend, die al ruim 33 procent van de aandelen meende te bezitten. Stonehaven bundelde de belangen in Ahrend van twee familiebeleggers, HAL (familie Van der Vorm) en Egeria (C&A familie Brenninkmeijer). Volgens de laatste meldingen had HAL bijna 22 procent van de Ahrend-aandelen en Egeria 5 procent. Hoeveel geld Stonehaven wilde bieden was onduidelijk, al zou Ahrend dat volgens een insider wel weten. Zoals Ahrend ook op 7 november 2000 al een brief ha gekregen en daar op 9 november op had geantwoord, zonder daar de buitenwereld over te informeren.

Dat iemand aan het kopen was op de effectenbeurs was kenners niet ontgaan. De omzetten in aandelen Ahrend waren hoger dan gewoonlijk, evenals bij Samas. Al kochten deze beleggers, zeggenschap konden zij niet krijgen. Bij Ahrend én Samas was het stemrecht op aandelen in handen van stichtingen die in naam onafhankelijk zijn, maar in de praktijk doorgaans niet tegen het bestuur van de onderneming stemden. En twee weken eerder gaven beide ondernemingen ook nog eens aparte aandelen uit aan weer andere stichtingen, die een overname door een derde partij moesten verijdelen.

In de ochtend van 29 november 200 liepen koersen van Buhrmann, Ahrend én Samas licht op, een signaal dat marktpartijen ook niet wisten wat de afloop is. Mocht Buhrmann bijvoorbeeld een bod van Stonehaven willen overtreffen, dan moet zij of extra eigen aandelen uitgeven of extra geld lenen. Dat zijn geen koersopdrijvende argumenten.

  • samas-groep.txt
  • Laatst gewijzigd: 2016/11/17 10:05
  • door zaanlander