Zaandam, 18 september 1868 - Beuron, (D), 19 juli 1946

Jan Verkade alias Pater Willibrord

Johannes Sixtus Verkade (Jan), beeldend kunstenaar, priester en kunstschilder. Jan Verkade was een zoon van de patentoliefabrikant Ericus Gerhardus Verkade, de latere oprichter van de Verkade-fabrieken. De meeste Verkade-kinderen hadden artistieke aanleg. Vader Verkade schilderde niet onverdienstelijk, maar het ware talent kwam van moeders kant, van die der Koningen. De schilders Arnold en Edzard Koning, Edzard stond met Jan in correspondentie, behoorden tot deze tak van de familie.

Jans broers Ericus, Arnold en Anton treden bij vaders in dienst en wijden zich, na grondige opleiding in Engeland, helemaal aan het bedrijf. Jan probeert eerst de handelsschool, maar wil dan alleen nog maar schilderen. Vader vindt goed dat hij naar de academie gaat waar Jan als ieder rechtgeaard kunstenaar er van overtuigd raakt dat hij ‘er niks leert’. Hij kreeg zijn opleiding tot kunstenaar onder meer van Hendrik Johannes Haverman (1857-1928) in Amsterdam en zijn zwager Jan Voerman (1857–1941) uit Hattem, onder meer bekend vanwege zijn rivierlandschappen. Later werkte Voerman mee aan de illustraties van de eerste Verkade-albums. Zodra de IJssel geen geheimen meer kent, droomt Jan van de Seine. Opnieuw stemt de liberaal denkende vader toe.

Met de introductie voor een andere Nederlandse schilder, Jakob Meyer de Haan, een paladijn van Gauguin, vertrekt Jan naar Parijs. Het is februari 1891. Jan is dan 23 jaar oud. Door Meyer de Haan wordt hij bij Gauguin geïntroduceerd. Hij mag aanzitten aan het afscheidsdiner dat zijn vrienden de meester aanbieden de avond voor zijn vertrek naar Tahiti. Het diner leidt tot een uitgebreid netwerk waarin Jan Verkade vele vriendschappen afsluit. In zijn Parijse periode en de invloeden die hij toen onderging van het werk van onder anderen:

Met de familie in Nederland onderhield Jan Verkade een uitgebreide briefwisseling.

In 1902 wordt Jan tot priester gewijd in het Zuidduitse Benedictijner klooster van Beuron. Hij heet voortaan Dom Willibrord Verkade osb. Jan was door het klooster van Beuron aangetrokken omdat daar de oud-beeldhouwer Peter (pater) Desiderius Lenz werkte, die een eigen filosofie over kerkkunst had opgebouwd, onder meer op basis van de kunst der oude Egyptenaren.

Aanvankelijk maakte Verkade landschappen en stillevens, later vele muurschilderingen (fresco's) van religieuze aard. Hij schreef in 1919 'Van ongebondenheid tot heilige banden', een boek dat daarna verschillende malen is herdrukt. Jan Verkade wordt een belangrijke schakel in de ontwikkeling van de moderne kunst in Nederland genoemd.

  • verkade1.txt
  • Laatst gewijzigd: 2019/05/10 21:39
  • door 144.76.60.98