juliana-ziekenhuis

Op 29 september 1967 geopend streekziekenhuis voor alle Zaangemeenten, gelegen aan de Oostkant van de Zaan aan de Koningin Julianaweg te Zaandam. Het was een voortzetting van het gemeentelijk ziekenhuis van Zaandam, dat sinds 1919 verdeeld over vele locaties in de Zaanstreek bestond en waarvan in 1931 een voor die tijd groot en fraai pand aan de Frans Halsstraat was opgetrokken, later ook wel het Van Raalten-centrum genoemd wat deels tot appartementen werd verbouwd.

In 1951 gaf de gemeente Zaandam opdracht een plan te ontwerpen voor een nieuw ziekenhuis, met 375 bedden, waaronder een aantal bestemd voor de afdeling van herstellenden en minder hulpbehoevende patiënten. Inzichten van deskundigen op het gebied van het ziekenhuiswezen veranderden echter, waardoor dit plan niet aan de voorwaarden, die de minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid stelde ten aanzien van de ziekenhuisbouw, voldeed. Een ziekenhuis met 270 bedden zou voldoende zijn om aan de behoefte van de Zaanstreek omstreeks het jaar 1965 te voorzien. Bovendien zou men dan een afzonderlijke reconvalescenten-afdeling bouwen.

In 1956 bracht de commissie voor ziekenhuisplannen een gunstig advies uit op het door het gemeentebestuur van Zaandam ingediende streekziekenhuisplan. Dit advies werd aan de minister doorgezonden.

Op 1 januari 1957 kreeg Zaandam toestemming voor de bouw van een nieuw ziekenhuis in het Oostzijderveld volgens een schetsontwerp van ir. C.B. Posthumus Meijes uit Amsterdam. Het nieuwe gebouw zou waarschijnlijk ƒ 6 miljoen kosten. Het architecten-honorarium bedroeg 3 %, dat is ƒ 214.020. Aangezien reeds 10 % hiervan was verrekend en 65 % verschuldigd was voor het aanbestedingsklaar maken van het plan, trok de raad een bedrag van ƒ 130.000 uit ten laste van de investering voor het nieuwe ziekenhuis. Het eerlang leegkomende ziekenhuis zou de bestemming van gemeentelijk pensiontehuis voor bejaarden krijgen.

In het raadhuis van Zaandam vonden op 11 november 1957 oriënterende besprekingen plaats tussen de gemeentebesturen van de tien Zaangemeenten over de mogelijkheden voor samenwerking met betrekking tot het beheer van het nieuw te stichten ziekenhuis. De besprekingen eindigden met een opdracht aan de gemeente-secretarissen, ontwerpen van mogelijke vormen tot samenwerking voor te bereiden.

De bouw werd in 1962 opgedragen aan de N.V. Internationale Gewapendbetonbouw te Breda. Architecten raamden 6.75 miljoen voor de bouw. De laagste inschrijver kwam echter met een hoger bedrag uit de bus. Een calculatiebureau werd ingeschakeld wiens calculatie vrijwel overeen kwam met het bedrag, dat de laagste inschrijver had opgegeven, nl. ƒ 9.998.800. De stichtingskosten bedroegen ƒ 21 miljoen, omgerekend f 70.000 per bed. Verwacht werd dat er ƒ 34 voor de 3e klasse per dag zou worden berekend in plaats van de gebruikelijke ƒ 19 per dag.

Op 29 september 1967 werd het ziekenhuis officieel geopend. Het nieuwe ziekenhuis bood plaats aan 250 patiënten, terwijl in het vijf verdiepingen hoge zusterhuis ruim honderdvijftig verpleegsters konden worden gehuisvest. Bij de bouw zijn alle tien Zaangemeenten betrokken geweest.

Plattelandsvrouwen

Op 4 maart 1968 zou het ziekenhuis in gebruik worden genomen. Het bouwwerk waarvan de kosten 26,5 miljoen gulden bedroegen telde 260 bedden. Het schoonmaakwerk werd opgedragen aan een Zaans schoonmaakbedrijf, maar om de laatste hand aan te leggen deed het bestuur een beroep op Zaandamse vrouwenverenigingen met het verzoek om in de week vóór de opening bedden af te stoffen en op te maken en kasten in te richten. Van de afdeling van de Bond van Plattelandsvrouwen in Zaandam stelden zich 25 dames beschikbaar. Het bestuur deed een beroep op de vrijwilligers daar het personeel van het ziekenhuis niet in de gelegenheid was de laatste fase van de inrichting te verzorgen. In het oude ziekenhuis werden voorbereidingen getroffen voor de verhuizing op 4 maart. Dan zouden er 120 patiënten in een colonne Rode Kruisauto's van het oude naar het nieuwe ziekenhuis worden overgebracht.

In 1967 besloot het bestuur van het ziekenhuis de tarieven kraamafdeling drastisch te verlagen. De ongeveer ƒ 90 per dag voor moeder en zuigeling bleek afschrikkend te werken waardoor zich amper nog iemand inschreef om voor een normale bevalling naar het ziekenhuis te gaan. Daarmee kwam de verpleegstersopleiding in het gedrang. Het tarief, teruggebracht tot een bedrag rond ƒ 65, gold ook in het oude Stadsziekenhuis. Dit betekende een verlies van ƒ 45.000 per jaar. Het bedrag werd verwerkt in andere verpleegtarieven daar een voldoende aantal bevallingen als ziekenhuisbelang werd gezien.

Directeur werd dr. C. van Raalten die echter twee jaar na de opening in 1969 overleed. Het Juliana-ziekenhuis werd uiteindelijk door fusie samengevoegd met het Johannes Ziekenhuis. In 1983 leidde dit tot de aanvang van bouwwerkzaamheden voor het ziekenhuis De Heel, dat in 1987 werd voltooid.

Zie: Gezondheidszorg 3.3.2.

  • juliana-ziekenhuis.txt
  • Laatst gewijzigd: 2018/05/05 16:48
  • door zaanlander