Haarlem 11 september 1901 – Amersfoort 15 maart 1974

Van 1938-1942 en van 1945-1947 burgemeester van Krommenie en verzetsstrijder. Zoon van waterstaatsminister ir. Jacob Adriaan Kalff (1869-1935) en Johanna Elisabeth Hillegonda Adriana Wichers Hoeth (1872-1959). Na zijn middelbare schoolopleiding koos hij voor een functie in de handel, maar schakelde over naar de gemeentelijke overheid als volontair bij de gemeente-secretarie van Overschie. Kalff nam in 1938 te taak van burgemeester Klerk na een 22-jarige ambtsperiode over.

,,U wacht helaas een zware taak“ verzekerde wethouder Jan Blanken aan het adres van Kalff tijdens zijn inauguratie, ,,Krommenie gaat sterk gebukt onder de slechte tijden. De grote werkloosheid in de gemeente vormt een zeer moeilijk vraagstuk, dat veel van uw kracht zal vergen. Gaarne zouden wij zien, dat in Krommenie alle sloten gedempt en gerioleerd konden worden en als dat onder uw leiding tot stand zou kunnen komen, zou dat een felicitatie waard zijn. Gij zult hier een bloeiend verenigingsleven in de gemeente aantreffen, waarvoor vele malen een beroep op uw, meestal morele, medewerking zal worden gedaan. Gij zult in de vervulling van uw taak worden bijgestaan door een corps plichtsgetrouwe ambtenaren en wij hopen, dat u voor ons zult zijn een burgervader in de goede betekenis van het woord. En thans verzoek ik u mij in de gelegenheid te stellen, u het teken uwer waardigheid om te hangen”.

In 1939 is sprake van een raadsvergadering waarin om een krediet van f 1875,- wordt verzocht om zandzakken ter bescherming tegen luchtaanvallen bij vijf panden te plaatsen. Het agendapunt bracht de tongen danig in beweging.

Jan Kalff werd als liberaal burgemeester in 1942 vervangen door NSB'er Anton Gerrit Jongsma, op wie op 27 september 1943 een mislukte aanslag werd gepleegd door Zaanse verzetsleden.

Jan Kalff raakte actief in het verzet, werkte voor Vrij Nederland en op 8 mei 1941 gearresteerd. In het Scheveningse Oranjehotel deelde hij vier maanden zijn cel met Dick de Vries (1915-1943), technisch employé van Fokker en lid van de Stijkelgroep. Kalff kwam weer vrij, hervatte zijn illegale activiteiten en haalde heelhuids de bevrijding. De Vries werd in juni 1943 na een showproces in Berlijn geëxecuteerd. In een lange en onthullende brief, afkomstig uit het Nederlands Instituut voor Oorlogsdocumentatie vond, vertelde de op zijn post teruggekeerde Kalff vlak na de bevrijding van Nederland aan de ouders van Dick de Vries hoe het ‘samenzijn’ in de cel er uitzag. Hier leest u de integrale tekst, die handelt over één van de eerste verzetsstrijders van Nederland.

Na andermaal een periode als burgemeester in Krommenie werd Kalff op 16 mei 1947 benoemd tot burgervader van de Noord-Hollandse gemeente Heiloo. Op 16 januari 1961 legde Kalff zijn functie neer. Van de gemeenteraad van Heiloo ontving hij in februari 1961 de erepenning in goud.

  • kalff1.txt
  • Laatst gewijzigd: 2018/04/08 12:31
  • door zaanlander