zaans_medisch_centrum

Het Zaans Medisch Centrum ZMC, gevestigd aan het Koningin Julianaplein 58 te Zaandam, is een algemeen ziekenhuis, georiënteerd op de Zaanstreek en omringende gebieden. Het Zaans Medisch Centrum nam in februari 2017 een nieuw gebouw in gebruik; een compact, duurzaam en flexibel inzetbaar gebouw met een helende omgeving waar rustig kleurgebruik, huiselijke inrichting, veel aandacht voor daglicht en veel groen centraal staan. Mensen zullen zich er meer op hun gemak voelen, minder stress ervaren, minder medicatie gebruiken, minder pijn voelen en sneller herstellen.

Voorlopers waren het in de jaren tachtig gefuseerde Johannes- en het Julianaziekenhuis, tot 2004 onder de naam Stichting Ziekenhuis De Heel opererend.

Ontstaansgeschiedenis ZMC
De historie van het ZMC vangt aan in 1905. In de zelfstandige gemeente Wormerveer werd het eerste Gemeenteziekenhuis geopend. Vóór de bouw werd de bestaande infectiebarak de Wafelkraam afgebroken. De stichtingskosten, ruim € 10.000,- werden grotendeels opgebracht door giften bij het 25-jarig jubileum van de lokale huisarts dr. P.C. Korteweg, de naamgever van de huidige Kortewegkliniek.

Daarvoor waren er in de gemeentes al wel barakken die dienden voor de opname van patiënten tijdens cholera-epidemieën. Huisartsen behandelden er hun patiënten. Zo was er in 1832 een hospitaal voor cholera-kranken in Zaandam ten behoeve van de epidemie in 1832-1833.

Het beperkte wegennet en de gebrekkige vervoermiddelen leidden er toe dat rond 1900 in de Zaandorpen kleine ziekenhuizen werden gebouwd. In deze simpele instellingen werkte een arts die eenvoudige ingrepen verrichtte en interne patiënten behandelde. Zo was er een ziekenhuis in Assendelft, en een verpleeghuis in Wormerveer. Deze verdwenen echter in de loop van de tijd en verloren hun medische functie. Het ziekenhuis in Wormerveer was de eerste inrichting in de Zaanstreek waar vooral chirurgische patiënten door specialisten werden behandeld.

Het onderkomen bevatte twee zes-persoons kamers en twee één-persoons kamers. Er was een operatiekamer, het beddenhuis werd later uitgebreid en in 1945 kwam er ook een verloskamer met opnamecapaciteit voor twaalf kraamvrouwen.

Operaties werden tot 1945 verricht door de Amsterdamse chirurg Backer. Na 1945 werd er geopereerd door chirurgen uit het Gemeenteziekenhuis te Zaandam, geassisteerd door de plaatselijke huisartsen die ook narcose toedienden. In 1967 raakte het ziekenhuis haar vergunning kwijt maar bleef functioneren als kraamkliniek.

1919 Opening polikliniek
Zaandam had tevens behoefte aan specialistische zorg waarop in 1919 een gemeentelijke polikliniek met een röntgenapparaat geopend aan de Westzijde 112. Er waren een oog-, K.N.O.-, huid-, kinder-, vrouwenarts en chirurg werkzaam. De polikliniek verhuisde naar Oostzijde 59 waar de Gemeentelijke chirurgische kliniek ontstaat. Het aantal chirurgische patiënten was hoog; voor interne patiënten was geen plaats.

1922 De Barak in gebruik
Daarop werd de Barak de tien plagen aan de Westerkerkstraat 13, tegenwoordig Parkstraat, in 1922 na verbouwing in gebruik genomen als interne kliniek onder leiding van de internist Dr. J. Goudsmit.

1925 Katholieken ook!
Inmiddels had het Rooms Katholieke volksdeel van Zaandam behoefte aan een eigen ziekenhuis en verpleegafdeling. In 1925 wordt aan de Oostzijde 61, naast de Gemeentelijke kliniek, de R.K. Wijk- en Ziekenverpleging St. Jan Stichting geopend. Hier kon geen specialistische zorg worden geleverd. Slechts verpleging en verzorging. Voor de kliniek werden nonnen aangetrokken, lokaal ontbraken voldoende katholieke verpleegkundigen. Zowel de gemeente als de St. Jan Stichting maakten plannen voor de bouw van een nieuw modern ziekenhuis.

1931-'32 Opening gemeente- & St. Jan
In 1931 opende het Gemeenteziekenhuis aan de Frans Halsstraat en in 1932 werd het St. Jan ziekenhuis aan de Bloemgracht geopend. Later zou dit het Johannes ziekenhuis worden. Er was ook een bejaardenhuis gehuisvest.

1967 Juliana Ziekenhuis
Beide ziekenhuizen ontwikkelen zich en breiden uit. Voor het Gemeenteziekenhuis leidt dit tot nieuwbouw op de huidige locatie waar in 1967 het nieuwe Juliana Ziekenhuis wordt gerealiseerd.

1974 Fusie Juliana- en Johannes
In de loop der jaren ontstaat samenwerking tussen beide ziekenhuizen; in 1974 wordt organisatorisch gefuseerd. Beide locaties blijven functioneren, de nieuwe naam wordt Stichting Ziekenhuis de Heel.

Ook wordt er gestreefd naar nieuwbouw op een terrein naast het Juliana gebouw dat met gangen en loopbruggen wordt verbonden met de nieuwe locatie en blijft functioneren als kantoor, archiefruimte en werkkamers. Later worden er laboratoria, een huisartsenpraktijk en een dialyseafdeling gerealiseerd.

In 1985 verhuizen alle klinische patiënten van het Johannes gebouw naar de nieuwbouw. Het Johannes gebouw blijft tot 1987 in bedrijf als polikliniek en klinisch chemisch laboratorium. Zodra alle functies zijn overgeplaatst kan het nieuwe ziekenhuis officieel worden geopend met het luiden van de oude klok uit de St. Jan kapel.

Diverse verbouwingen volgden maar bleven binnen de huidige locatie. Ook de naam werd gemoderniseerd. Sinds 2004 draagt Stichting Ziekenhuis De Heel de naam Zaans Medisch Centrum.

  • zaans_medisch_centrum.txt
  • Laatst gewijzigd: 2018/02/12 11:23
  • door zaanlander